ซ่อมสาธารณูปโภคก่อนโอนก่อนจัดตั้งนิติบุคคล เป็นต้นทุนของผู้จัดสรร

พรบ.การจัดสรรที่ดิน พ.ศ.2543 แก้ไขเพิ่มเติม พรบ.การจัดสรรที่ดิน (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2558

มาตรา 43 วรรค 1 “สาธารณูปโภคที่ผู้จัดสรรที่ดินได้จัดให้มีขึ้นเพื่อการจักสรรที่ดินตามแผนผังและโครงการที่ได้รับอนุญาต เช่น ถนน สวน สนามเด็กเล่น ให้ตกอยู่ในภาระจํายอมเพื่อประโยชน์แก่ที่ดินจัดสรร และให้เป็นหน้าที่ของผู้จัดสรรที่ดินที่จะบํารุงรักษาสาธารณูปโภคดังกล่าวให้คงสภาพดังเช่นที่ได้จัดทําขึ้นนั้นต่อไป และจะกระทําการใดอันเป็นเหตุให้ประโยชน์แห่งภาระจํายอมลดไปหรือเสื่อมความสะดวกมิได้”

มาตรา 44 (แก้ไข 2558) “ผู้จัดสรรที่ดินจะพ้นจากหน้าที่บํารุงรักษาสาธารณูปโภค ตามมาตรา 43 เมื่อได้ดําเนินการอย่างหนึ่งอย่างใด ภายหลังจากครบกําหนดระยะเวลาที่ผู้จัดสรรที่ดินรับผิดชอบ การบํารุงรักษาสาธารณูปโภคตามมาตรา 23 (5) แล้วตามลําดับ ดังต่อไปนี้

(1) ผู้ซื้อที่ดินจัดสรรจัดตั้งนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรตามพระราชบัญญัตินี้หรือนิติบุคคล ตามกฎหมายอื่นเพื่อรับโอนทรัพย์สินดังกล่าวไปจัดการและดูแลบํารุงรักษาภายในเวลาที่ผู้จัดสรรที่ดินกําหนด ซึ่งต้องไม่น้อยกว่าหนึ่งร้อยแปดสิบวันนับแต่วันที่ได้รับแจ้งจากผู้จัดสรรที่ดิน

(2) ผู้จัดสรรที่ดินได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการให้ดําเนินการอย่างหนึ่งอย่างใดเพื่อการบํารุงรักษา สาธารณูปโภค หรือดําเนินการจดทะเบียนโอนทรัพย์สินดังกล่าวให้เป็นสาธารณประโยชน์

การดําเนินการตามความในวรรคหนึ่งให้เป็นไปตามระเบียบที่คณะกรรมการจัดสรรที่ดินกลางกําหนด ทั้งนี้ ต้องกําหนดให้ผู้จัดสรรที่ดินรับผิดชอบจํานวนเงินค่าบํารุงรักษาสาธารณูปโภคส่วนหนึ่งด้วย”

ดังนั้น ผู้จัดสรร หรือผู้พัฒนาโครงการ มีหน้าที่บำรุงรักษา หรือรับผิดชอบค่าสาธารณูปโภค จนกว่าจะจัดตั้งนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรได้ หรือ “ได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการจัดสรรที่ดินกลาง” เพื่อจัดเก็บค่าบำรุง หรือโอนเป็นสาธารณประโยชน์ (ทางสาธารณะ นั้นแหละ) ซึ่งค่าสาธารณูปโภค ดังกล่าว เช่น ค่าซ่อมแซมถนน ไฟทาง ท่อประปา, ค่าคนจัดแต่งสวน, และรดน้ำต้นไม้ เป็นต้น  ต้องเป็นค่าใช้จ่าย ต้นทุนของผู้จัดสรร ไม่ให้นำเงินค่าส่วนกลางที่เก็บล่วงหน้ามาใช้ส่วนนี้ หรือเรียกเก็บจากผู้ซื้อไม่ได้ 

Credit img builk.com